ღஜ برخاسته از خاک ஜღ
یاد خدا آرام بخش قلب هاست
»ـــــــ> شاعر و فرشته شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند . فرشته پری به شاعر داد و شاعر شعری به فرشته . شاعر پر فرشته رالالی دفتر« شعرش » گذاشت و شعرهایش بوی « آسمان » گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهنش مزه « عشق » ... خدا گفت دیگر تمام شد ، دیگر زندگی برای هر دویتان دشوار می شود زیرا شاعری که بوی اسمان را بشنود زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد اسمان برایش تنگ. >< ..سهراب سپهری .. >< کار من تماشا است و تماشاگوار است ...، من به میهمانی جهان امده ام و جهان به میهمانی من ، اگر من نبودم هستی چیزی کم داشت ...، همه چیز چنان است که می باید ...، اموخته ام که خرده نگیرم ...، شگفتی را دوست دارم پژمردگی را هم ! وسيع باش و تنها و سر به زير و سخت ---> سهراب سپهری اگر فروتن باشی دعای تو می تواند ابرها را بشکافد و به آستان الهی برسد. انچه در دعا مهم است واژه ها نيستند بلکه عمق سکوت همدلانه است . هنگام دعا بهتر است قلبی تهی از کلام داشته باشيم .تا کلامی بی حضور قلب . الهی : انکه تو را دارد چه ندارد و انکه تو را ندارد چه دارد ؟! سلام ، یه سلام پر انرژی به همه شما عزیزان عجب د نیاییه عاشق باشی مشکل داری عاشق نباشی بازم مشکل داری من خداییش نفهمیدم جز کدوم باشم بهتره من توی وبلاگا ی مختلف فقط از نامردی عشق های زمینی خوندم من ندیدم یکی از وفاداری معشوقش بگه شایدم باشه و من ندیدم پس بی خیال عشق زمینی یکم از عشق اسمونی بگید که دیگه نامردی و اشک و آه توش نیست عشق بی انتهاست . همین . >< « می خواهم بمیرم » >> می خواهم بمیرم نه اینکه قلبم از کار بایستد و تنم سرد شود و با خاک یکسان شود می خواهم بمیرم نه اینکه هیچ صدایی به گوشم نرسد و هیچ خورشیدی بر من نتابد و از دیدن ماه وستارگان کور باشم می خواهم به مرگی کاملا غیر عادی بمیرم مرگی شبیه بخار شدن اب روییدن دانه غروب خورشید ابری شدن اسمان می خواهم نیست شوم تا در دنیایی دیگر ظاهر شوم دنیایی که هنوز ان را ننامیده ام دنیایی که مزه ان را کاملا نچشیده ام دنیایی شبیه عالم خیال که در ان همه چیز عادی باشد جز وحشت از نیستی جز درماندگی جز تنهایی « بیژن جلالی » الهی ! تا با تو اشنا شدم ، از خلایق جدا شدم . در جهان شیدا شدم . نهان بودم پیدا شدم . --> . جویبار لحظه ها . <-- از تهی سرشار جويبار لحظه ها جاری ست چون سبوی تشنه کندر خواب بيند اب واندر اب بيند سنگ دوستان و دشمنان را می شناسم من زندگی را دوست می دارم مرگ را دشمن ! وای ، اما با که بايد گفت اين ؟ من دوستی دارم که به دشمن خواهم از او التجا بردن جويبار لحظه ها جاری می خوام از قيصر امين پور بازم شعر بزارم اخه شعراش خيلی قشنگه مطمئنم شما هم خوشتون می ياد « من که خوندن شعراش رو خيلی دوست دارم » حسرت هميشگی حرفهای ما هنوز ناتمام تا نگاه می کنی وقت رفتن است باز هم همان حکايت هميشگی پيش از انکه با خبر شوی لحظه عزيمت تو نا گزير می شود ای دريغ و حسرت هميشگی ناگهان چقدر زود دير میشود خداوند بیشتر از ان چه قصه ها می گویند مهربان است . خداوند بیشتر از انچه مادر بزرگ ها می گویند ، بخشنده است. خداوند بیشتر از انچه می گویند است! (میلاد تهرانی) و به اغاز کلام و به پرواز کبوتر از ذهن واژه ای در قفس است * حرفهایم مثل یک تکه چمن ، روشن بود من به انان گفتم : افتابی لب درگاه شماست که اگر در بگشاید به رفتار شما می تابد و به انان گفتم : سنگ ارایش کوهستان نیست همچنان که فلز ، زیوری نیست به اندام کلنگ در کف دست زمین ، گوهر نا پیدایی است که رسولان همه از تابش ان خیره شدند پی گوهر باشید لحظه ها را به چراگاه رسالت ببرید و من انان را به صدای قدم پیک بشارت دادم و به نزدیکی روز و به افزایش رنگ و به طنین گل سرخ پشت پرچین سخنهای درشت و به انان گفتم : هر که در حافظه چوب ببیند باغی صورتش در وزش بیشه شور ابدی خواهد ماند هر که با مرغ هوا دوست شود خوابش ارام ترین خواب جهان خواهد بود... یک شعر خوشگل از شهریار امدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟ بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا؟ نوش دارویی و بعد از مرگ سهراب امدی سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا؟ عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست من که یک امروز مهمان توام فردا چرا؟ نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا؟ وه که با این عمرهای کوته بی اعتبار این همه غافل شدن از چون من شیدا چرا؟ آسمان چون مجمع مشتاقان پریشان می کنی در شگفتم می نمی پاشد ز هم دنیا چرا؟ شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر راه مرگ است این یکی بی مونس و تنها چرا؟ دلم مثل قناری بی قراره پريشون مثل گيسوی نگاره دلم هر لحظه می گيره بهونه دلم بازيچه اين روزگاره به خاطر همه چيز ممنون تقديم به تو ...... عشق چيست ؟ عشق زاييده تنهايی است و تنهايی زاييده عشق است . ----> دکتر علی شريعتی می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند ستایش کردم ، گفتند خرافات است عاشق شدم ، گفتند دروغ است گریستم ، گفتند بهانه است خندیدم ، گفتند دیوانه است دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم ( دکتر علی شریعتی ) تو =
سراب می ایی عاشق می کنی
محو می
شوی . تا
دوباره فراموشت می کنم ، دوباره
می ایی تازه می کنی خاطرات را
، محو می
شوی ...
به راستی که سراب از تو با ثبات تر است ! شعر زندگی
زندگانی شعری است
که تو
باید بسرایی ان را یا بخوانی ان را
بشنوی
ان را نیز دست کم باید ان را تحسین
کنی تا از
این راه به اردوی ترنم و طراوت
برسی
کاش شاعر باشی………
مجتبی کاشانی(م.سالک) هنگامی که زاییده شدی هیچ چیز نداشته ای و هنگام مرگ نیز جهان را بی چیز ترک می کنی . سرنوشت !؟ به دنیا پا نهاده ای ، درست مانند کتابی باز ، ساده و نانوشته. باید سرنوشت خود را رقم زنی، خود و نه کس دیگر. چه کسی می تواند ، چنین کند؟ چگونه و چرا ؟ به دنیا امده ای ، درست مانند نیرویی باز، نیرویی چند سویه مجبوری ، سرنوشت خود را بنویسی ، خالق سرانجام خود باشی . همچون یک بذر زاده شده ای ، و می توانی همان بذر بمانی و بمیری . اما می توانی گل باشی و بشکفی.می توانی درخت باشی و بیابی. هستی تو را این گونه که هست می خواهد ، از این رو همین هستی که هستی. هستی اینگونه که هستی به تو نیاز دارد ، وگرنه کسی دیگر را به وجود می اورد ونه تو را بنابراین ، خود نبودن ، غیر مذهبی ترین کارهاست. خودت باش ، بی هیچ قید و شرطی ، بی هیچ بند اسارتی، تنها خودت باش و بدان که انسانی هستی مذهبی . چون سالم هستی و کامل. یک شعر خیلی خوشگل از « قیصر امین پور» دستور زبان عشق دست عشق از دامن دل دور باد ! می توان ایا به دل دستور داد ؟ می توان ایا به دریا حکم کرد که دلت را یادی از ساحل مباد ؟ موج را ایا توان فرمود: ایست ! باد را فرمود : باید ایستاد ؟ ان که دستور زبان عشق را بی گزاره در نهاد ما نهاد خوب می دانست تیغ تیز را در کف مستی نمی بایست داد از رموز غلبه بر افکار منفی --> درک کنید که هر انچه در زندگی برای تان پیش می اید ، حاصل افکار و اعمال خودتان است. بکوشید تا از درون متحول شوید. به افکار طلبکارانه نسبت به جهان پایان دهید. انتظار بر اورده شدن ارزوهای خود را بدون تحول درونی و نشان دادن صداقت عملی نسبت به خداوند و طبیعت نداشته باشید. از رموز غلبه بر خودبینی و غرور --> به جای اینکه خود را محور و مرکز همه چیز ببینید ، عالم هستی رامحور و مرکز هر امری در نظر بگیرید و خود را جزء کوچکی از عالم خلقت بدانید. هر انسان در قلب یک واقعیت بی کران زندگی می کند . به یاد داشته باشید که نیاز یا فتن حقیقت برای هر کس به همان اندازه اهمیت داردکه برای شما . مهمترین مطلبی را که باید دراین جهان در یابید این است که حضور خداوند را به عنوان یک واقعیت انکار ناپذیر ، در تمام ذرات هستی درک کنید. شبی خواب دیدم که مرده ام . روی سینه ام خرمنی از گل نهاده بودند و اطاق من نیز که درها و پنجره هایش به روی خورشید گشوده می شد ، غرق گل بود. فقط ان شب توانستم لذت نیستی را بچشم و در بازوی نوازشگر مرگ چون در گهواره نرم ، ارام ارام به خواب روم. در ان لحظه حسرت هیچ چیز را نداشتم .از هیچ یک از انچه در پشت سر گذاشته بودم یاد نمی کردم . حتی حسرت بهار ، حسرت ترانه های دلپذیر را که روز و شب از دلم بر زبان می امدند نداشتم. فقط به یاد قلب خودم بودم . تاسف بر ان روزها و شب هایی می خوردم که می توانستم از عشق سر مست شوم و نشدم . «کارمن سیلوا» _ از خدا بترس هر چند اندک ؛ و میان خود و خدا پرده ای قرار ده هر چند نازک !.. _ ای فرزند ادم ! خودت وصی مال خویش باش ، امروز به گونه ای عمل کن که دوست داری پس از مرگت عمل کنند. _ دل ها را روی اوردنی و پشت کردنی است ، پس دل ها را انگاه به کار وادارید که خواهشی دارند و روی اوردنی ، زیرا اگر دل ها را به اجبار به کاری واداری کور می گردد. _ اخرت نزدیک است ، و زمان ماندن در دنیا اندک است . _ ترک گناه اسان تر از درخواست توبه است . _ مردم دشمن چیزهایی هستند که نمی دانند . _ هنگا می که از چیزی می ترسی خود را در ان بیفکن ، زیرا گاهی ترسیدن از چیزی از خود ان سخت تر است. _ هر کس را پایانی است ؛ تلخ یا شیرین . _ هر ظرفی با ریختن چیزی در ان پر می شود جز ظرف دانش که هر چه در ان جای دهی ، وسعتش بیشتر می شود. _ دنیا پس از سر کشی به ما روی می اورد. _ قربانگاه اندیشه ها ، زیر برق ارزوهاست. _ خود پسندی یکی از حسودان عقل است . _ ایمان ، بر شناخت با قلب ، اقرار با زبان ، و عمل با اعضا ء و جوارح استوار است. _ برخی از نیکو ترین خلق و خوی زنان ، زشت ترین اخلاق مردان است ، مانند، تکبر ، ترس ، بخل : هر گاه زنی متکبر باشد ، بیگانه را به حریم خود راه نمی دهد ، و اگر بخیل باشد اموال خود و شوهرش را حفظ می کند ، و چون ترسان باشد از هر چیزی که به ابروی او زیان رساند فاصله می گیرد. _ در دوستی با دوست مدارا کن ، شاید روزی دشمن تو گردد ، و در دشمنی با دشمن نیز مدارا کن ، زیرا شاید روزی دوست تو گردد . ----> ع. ش. ق <---- روزی روزگاری ماهی کوچکی زندگی می کرد که از کمر به بالا پرنده بود و دیوانه وار عاشق پرنده ی کوچکی شده بود که از کمر به بالا ماهی بود بنابراین ماهی پرنده به پرنده ماهی گفت چرا ما طوری افریده شده ایم که هرگز نمی توانیم با یکدیگر زندگی کنیم ؟ تو در هوا و من در میان امواج حیف شد و پرنده ماهی پاسخ داد: نه خوشا به حال ما این راهی است که از ان طریق می توانیم همیشه عاشق هم باشیم زیرا همواره از یکدیگر جداییم . الهی ! چون به تو بنگریم ، شاهیم و تاج بر سر. و چون به خود نگریم، خاکیم ، و از خاک بدتر. الهی ! گاه می گویی که فرود آی ! و گاه می گویی که گریز! گاه فرمایی بیا ! و گاه گویی که پرهیز ! خدایا ! نشان قربت است این ؟ یا محض رستاخیز ! هرگز بشارت ندیدم تهدید امیز ! ای مهربان بردبار ! ای لطیف و نیک یار ! آمدم به درگاه ! خواهی به ناز دار خواهی خوار . --- چند تا جمله قشنگ - دیشب تو فکرت بودم که یه قطره اشک از چشام جاری شد. از اشک پرسیدم چراومدی؟ گفت : اخه تو چشمات کسی هست که دیگه اونجا جای من نیست! - بزرگترین درس زندگیم این بود : می توانی به همه احترام بگذاری ، حتی رذل ترین ادم ها اما تا شرطش ثابت نشده حق نداری اعتماد کنی ، حتی به بهترین ادم ها. - هم دل در کنار عشق گسترش می یابد و هم عشق در کنار دل مهم این است که این دو دریا به هم برسند. - هیچ انسانی جزیره ای دور افتاده از دیگران نیست. ما با هم قاره های پهناور را تشکیل می دهیم و با ریشه ها مان به هم پیوند می خوریم.ممکن است شاخه هامان جدای از هم به نظر برسند، اما بی تردید ریشه هامان یکی ست. - پروردگارم پذيراي من باش و آن چه را مي خواهم به من عطا كن . من پروازي را مي خواهم كه مقصدش تو باشي . پرواز در سكوت را
، از امروز می خوام کارمو شروع کنم امیدوارم بتونم به کمک شما وبلاگ خوبی | Design By : Night Skin |
رنگ= بنفش
چرا تا شکفتم ، چرا تا تو را داغ بودم
نگفتم!
چرا بی هوا سرد شد باد
چرا از دهن ، ح رف ها ی من افتاد !
«قیصر امین پور»
مذهب تلاش انساني است به هست آلوده تا خود را پاک سازد و از خاک به خدا بازگردد
LinkDump
